Tadaa, foto's van La Sardina in Sardinië. Meer hier op Flickr.
La Sardina, het nieuwe speeltje van Lomography, heeft me zeker kunnen bekoren. Makkelijk in gebruik en prachtig resultaat. Heel de vakantie hield ik mijn hart vast omdat mijn Sardina draaide op 100iso rolletjes. Gelukkig (!) was er abnormaal veel zon en zijn ze allemaal gelukt. Binnenkort meer!
Bloggen zou eigenlijk verboden moeten worden voor mensen met een vergeetachtig brein. Ik denk zus, maar doe uiteindelijk zo… of ronduit niets. Een tijdje geleden werd Groupon uitgenodigd voor de Oona Days, waar ik in contact kwam met andere bloggers. En dan bedoel ik échte bloggers. Het soort dat blijkbaar tussen alles wat ze doen (mag het school zijn of werk) nog steeds de tijd vinden om élke dag iets zinnigs te posten. Eén woord: mondvoltanden.
Zette dit voorval me aan om terug te bloggen? Ja en neen… Bloggen doe ik niet omdat ik ergens ambities heb om populair te worden met mijn blog, maar eerder om ergens een uitlaatklep te hebben voor wanneer het kriebelt om te schrijven.
Dit gezegd zijnde had ik gehoopt om mijn eerste foto's te posten van het Canonetje, maar geloof het of niet… mijn scanner is stuk en bij Hema zijn ze zo tof geweest om mijn cd'tjes vergeten te branden. Sorry, sweeties.
Dan maar muziek. Austra ontdekte ik enkele maanden geleden, maar hun cd is pas onlangs gereleased. Het leuke aan de cd is dat elk liedje anders klinkt, het is een constant getrek en geduw, een piano en een extra beat, een female vocal en een electronisch poppy ondertoon, hoog en laag... Eén ding staat vast, het blijft in je hoofd en zou zeker niet misstaan op een bepaalde line-up, let's say... Pukkelpop?
De laatste maanden draait mijn hoofd nog enkel maar rond hip hop. Mijn eindwerk draaide rond mijn dansschool, Urban TalentZ, die zich wou profileren als nieuwe, frisse dansschool die haar roots niet wilt verloochenen. Voor mij was het dan ook van immens belang om te begrijpen hoe hip hop ontstaan is en wat die roots dus uiteindelijk betekenen.
De dag van vandaag wordt het begrip hip hop nogal snel misbruikt. Rappers zingen over hun ho's, hun bling, rijkdom, seks en noem maar op. Daarnaast wordt hip hop ook snel in de verkeerde context gebruikt. "Ik luister naar hip hop" of "Ik doe hip hop". Neen, fout. Hip hop is geen dansstijl, maar streetdance bijvoorbeeld wel. Hip hop is ook geen muziekstijl. Rap daarentegen wel. Wat is hip hop dan wel?
Hip hop is een levensstijl. Het ontstond op straat en draait vooral om volgende elementen: graffiti, MC'ing, DJ'ing en bboying.. Het is ontstaan in New York City in de late jaren 70 als underground beweging die sprak over liefde, feest en protesteren tegen het systeem. Alles gebeurde ook in het geniep. Toen ging het nog niet over seks of over je imago. Je moest je niet bewijzen en trendy zijn. En het was zeker niet de bedoeling om met de massa mee te gaan, met de mainstream. Hip hop draait niet om bling bling, over je imago of om je geld, maar het draait om je gevoelens uiten. Dus neen, 50cent is geen true rapper, noch de artiesten van birthday sex en die ene die graag "Becky" wou...
Na mijn onderzoek, fascineerde hip hop me énorm waardoor mijn charts de laatste maanden ook meer hip hop, ik bedoel, rap heeft moeten slikken. Maar dan heb ik het wel over een heel ander genre, zoals het volgende:
Solliciteren. Ik heb er vaak over gezaagd, maar ik mag eigenlijk mijn beide pollekes kussen dat ik zo snel werk heb gevonden. Uiteindelijk heb ik "maar" twee sollicitatiegesprekken gehad, wat meer als genoeg bleek te zijn. Eentje bij Colruyt en eentje bij Groupon. Die laatste is uiteindelijk mijn nieuwe werkgever geworden! Bye bye sweet student life, hello new (probably also sweet) work life. De eerste week viel heel goed mee, maar het is nogal aanpassen waardoor ik weinig tijd had om te schrijven en daardoor lijkt het al eeuwen geleden dat ik nog iets gepost heb... Mijn eerste blogpost van Groupon daarentegen, staat wel al online.
